عکس بعد از تصادف

   ماه من غصه نخور همه که مثل ما نمیشن

          همه که پر ترک مثل تو و من نمیشن

                     ماه من غصه نخور مثل ماها فراوون

                               خیلی کم پیدا میشه کسی رو حرفش بمونه

عاشق توی این زمونه به مرگش راضیه

                                 شعله عشقو ببینم تو چشای سیاهت

 کاش اینو بفهمی!

 کاش بدونی یه جمله میتونه با عاشق کاری کنه که صد تا پتک با یه آجر نمی کنن.

 تو رو خدا بفهم.

تو رو خدا تمومش کنین نذارین قلبا یخ بزنن

   

        تو بارو ن که رفتی

              شبم زیر و رو شد

                    یک بغض شکسته

                         رفیق گلوم شد

                              تو بارون که رفتی

                                   دل باغچه پژمرد

                                           تمام وجودم

                                                 توی آینه خط خورد

 هنوز وقتی بارون تو کوچه میباره

       دلم غصه داره دلم بی قراره

              نه شب عاشقانست نه رویا قشنگه

                      دلم بی تو خونه دلم بی تو تنگه

                             یک شب زیر بارون که چشمم به راهه

                                     می بینم که کوچه پر نور ماهه

                                            تو ماه منی که تو بارون رسیدی

                                                  امید منی تو شب نا امیدی

پژمرده ام بي نام تو

حاضرم پر پر شوم

در محضر ديدار تو

دوستت دارم

اينطوري دلم برات تنگ نميشه

اگه خونسرده نگام به دل نگير

دل تو يك روز ازم خسته ميشه

اگه اسمم رو فقط صدا كني

راه رفتن واسه من بسته ميشه

اگه يك لحظه فقط نگام كني

دلم رو پشت سرم جا ميزارم

ميدونم هرجاي دنيا كه باشم

عشق تو واسه من كمرنگ نميشه

                                             

دیگه بوی تو نداره در و دیوار خونه              

بی قرارم بی قراری تنم رو میلرزونه  

 

توکه رفتی همه دلخوشیام پر  زد و رفت

منه سینه بی کسی خاطره هام پر زدو رفت

خیلی زود بود به خدا با غصه تنهام بزاری

بی خبر بری سفر پا روی قولت بزاری

اون روزرا هر کسی اغز زمونهه گریش می گرفت

یا که آینه دلش غبار غربت می  گرفت

نمی دونم چی میشد بین تموم آدما

وا میشد قفل دلش با دستای گرم شما

ولی افسوس که دیگه اون روزای آفتابی رفت

هر چی داشتم توی دنیا شبای مهتابی رفت

حالا دیگه تنهاییم شریک لحظه هام شده

بقچه ی لباس تو دخیل گریه هام شده

مرا توانمند کن که در راه تو قدم بردارم